بايد[1] ازاله كند چرك را در مقام تطهير اگر آب به زير چرك نرسد.

س . طعام متنجّس را به خوردِ كافر يا مخالف مى‌توان داد يا نه؟

ج . نمى‌توان داد.

س . چيزهاى صيقلى ـ مثل شيشه و شبه آن ـ اگر نجس شود به خون يا غايط، بر زمين بمالند يا به آب دهان، عين را زايل كنند، پاك مى‌شود يا نه؟

ج . پاك نمى‌شود مگر به آب و ساير مطهّرات اگر فرض شود.

س . خوردن و آشاميدن نجس و متنجّس چه صورت دارد؟

ج . جايز نيست.

  طهارت مكان نماز

س . آيا شرط است در صحت صلات كه مكان مصلّى طاهر باشد يا نه؟

ج . پاك بودن محل سجده مصلّى ـ يعنى به مقدارى كه جبهه[2] مماسّ با او است ـ از هر نجاست مسريه و غير مسريه، شرط است در صحّت صلات؛ و امّا مكان ساير اعضاى مصلّى، طهارت شرط نيست، مگر در صورتى كه نجاست،[3] سرايت به ثوب و بدن مصلّى نمايد، كه در اين صورت، اجتناب لازم است.

  تطهير مسجد و مشاهد مشرّفه

س . اگر مسجد را نجس ببينى، آيا ازاله نجاست و پاك كردنش، واجب است يا نه؟

[ است ] ساير اشياى نجسه و متنجّسه اگر مستلزم هتك نباشد.

س . مشاهد مشّرفه يعنى روضات ائمّه ـ عليهم‌السلام ـ در حكم مساجد است يا نه؟

ج . بلى واجب است با تمكّن؛ و نجس كردنش حرام است. امّا لباس نجس را هرگاه در مسجد بگذارند و نجاست آن سرايت نكند،ندارد، يعنى جايز است، و همچنين

[1] . اگر محلِ چرك، از باطن محسوب نباشد؛ والاّ تطهير آنچه از چرك در ظاهر است يا ازاله آن، كافى است در آنچه مهمّ است در اين مقام از طهارت از خبث.

[2] . در مقدارى كه لازم است سجود بر آن.

[3] . غير معفوّ عنها.