1
حرام است اكل از مائدهاى كه در آن شرب خمر يا مسكر ديگرى مثل فقاع مىشود، يعنى در حال شرب ، و احوط ترك جلوس است بر آن مائده در حال شرب ، به خلاف ما بعد از وقوع شرب ؛ و در تعدى به سائر مجالس معصيت تأمّل است ، بلكه نهى از منكر با شرائط آن واجب است ، مگر آنكه احراز شود اهميت معصيت از شرب خمر در نظر شرع با موافقت با مورد اين حكم در خصوصيّات .
حرام است اكل از مال مسلمان و يا به حكم او بدون دعوت . و حرام است با خود ديگرى را مثل ولد بردن براى اكل ، مگر با فحوى و اذن مستفاد از شاهد حال ، نه با شكّ در اذن و رضاى صاحب طعام .
مكروه است اكل در حال مشى . مستحب است خوردن آنچه ساقط شده از سفره طعام ، در غير صحراء كه براى طيور و حيوانات گذاشته مىشود ؛ و آنكه ثريد را از اطراف آن اكل نمايد ؛ و آنكه ابتدا به نمك و اختتام به آن نمايد ، و مستحب است ابتدا و اختتام به هريك از نمك و سركه ، لكن اگر اختلاف را اختيار كرد ابتدا به نمك نمايد و اختتام به سركه ، نه عكس .
و تفصيل مستحبات از اطعمه و اشربه در كتب احاديث [ مثل ] «وسائل» ـ رحماللّهجامعه ـ و كتب فقهيّه مفصّله مثل «جواهر» ـ رحماللّهمصنّفه ـ مذكور است .
بلغ المقام بحمده تعالى على يد العبد محمد تقى بن محمود الجيلانى عفى
عنهما ، يوم الخميس السابع من شهر صفر الخير من سنة ألف و أربعمائة
هجرية على مهاجرها ألف سلام و تحيّة و الصلاة على سيّد الأنبياء
محمّد و آله سادة الأوصياء الطاهرين .