1
اگر نذر كرد صوم چند روز معين را، مخير است در ايقاع آنها به نحو تتابع يا تفريق ؛ و اگر مقيد كرد در نذر، آنها را به تتابع يا تفريق ، لازم است رعايت كيفيّت اگر چه نفس كيفيّت، راجح نباشد مادام [ كه ] به مرجوحيّت متبدل نشود ، پس اگرتفريق كرد در صوم عشرة و به نحو تتابع به جا آورد، بايد اعاده نمايد به نحوى كه تفريق مقصود حاصل شود ، اگر چه يكى از آنها [ را ] با فاصله اعاده نمايد و در تفريق، اعم از اين صورت، مقصود او در حال نذر بود .
و به هرچه ، به هرترتيبى كه نذر كرده ، مبادرت افضل است ؛ و تأخير ، تا زمان ظنّ به عجز با تأخير ، جائز است .
و صوم ايام محرّمه ـ مثل عيدين و ايام تشريق در منى و ايام حيض زن ـ نذر آنها محقّق نمىشود ، و صوم مطلق نذر آن، به آنها وفا نمىشود .
و نذر صوم غير مقدور، منعقد نمىشود مثل نذر صوم روز قدوم زيد ، زيرا قدوم در شب، خلاف شرط است ، و قدوم روز خلاف شرع است اگر قدوم در بعض روز واقع شود، [ و ] تكليف به صوم آن روز حاصل نمىشود ؛ مگر آنكه در قصد ، مطلق صوم مستحب در آن روز را كه ممكن باشد ، الزام به نذر نمايد ، و آن از غير مضطر مطلقا يا قبل از زوال ، ممكن است .
پس اگر عالم بود به قدوم زيد در آخر جزء روز ، عالم است به وجوب صوم ممكن آن روز ، و مفروض، تمكّن از آن است، چون اتمام صوم از غير مضطر تا ما قبل آخر روز مستحب است و به نذر، واجب مىشود ، و مىتواند قصد وجوب نمايد از فجر با علم مذكور به تحقّق شرط اگر چه متأخّر مىشود ؛ و اگر به قصد استحباب، صائم بود و عالم نشد مگر در ما قبل آخر روز ، واجب است اتمام نمايد، پس انعقاد نذر و تمكّن از وفاى در تقدير مذكور مانعى ندارد .