فصل اوّل

صيغه اقرار[1]

بسم اللّه‌ الرحمن الرحيم

الحمد للّه‌ ربّ العالمين و الصلاة على سيد الأنبياء محمّد و آله

الاطهرين و اللعن الدائم على أعدائهم إلى يوم الدين

و نظر در اركان و لواحق اقرار است . و اركان آن چهار است : صيغه و مُقِرّ و مقرٌّ  له و مُقَرّ به .

1. صيغه صريحه اقرار

صيغه اقرار ـ كه عبارت است از اِخبار به حقى بر مُقِرّ اثباتا يا نفيا ، كه سابق بر اقرار ، ثابت يا منتفى بوده است ـ عبارت از دالّ بر اين اِخبار است ، مثل اينكه بگويد: «لك علىّ يا عندى يا فى ذمّتى»، يا آنچه مفيد مفاد اينها است .

و اقرار به ابراء و به مؤجّل و به مشروط ، مثل اقرار به ثبوت حق و به حالّ در حين اقرار و به منجّز غير معلَّق به چيزى است ؛ و به مفاد نبوى مستفيض «اقرار العقلاء على انفسهم جائز»، نافذ است در موارد مرجعيّت عرف در مفهوم اقرار و سايق آن .

 ☐ عدم لزوم ابتدايى بودن اقرار

پس لازم نيست ابتدايى بودن اقرار؛ بلكه كافى است استفاده آن از تصديق كلام

[1] . 23 / محرم / 1411.