☐  آداب مستحبّه ولادت

و آداب مستحبه ولادت چند چيز است:

اوّل: غسل مولود ـ به ضمّ ـ و ذكر احتمال وجوب آن گذشت در اغسال.

دوّم و سوّم: اذان در گوش راست مولود و اقامه در گوش چپ او گفتن.

چهارم و پنجم: تحنيك او با آب فرات و با تربت سيد الشهداء ـ سلام اللّه‌ عليه ـ و اگر آب فرات نباشد، آبى ديگر؛ و با خرما و عسل هم مروى است، و جمع افضل است.

 ☐  مستحبّات و مكروهات نام‌گذارى

ششم: تسميه به اسماى عبوديّت و اسماى انبيا و ائمه ـ عليهم السلام ـ ، بلكه مكروه است كه يكى از چهار اولاد، مسمّى به اسم سيد الانبياء ـ صلّى‌اللّه‌عليه‌وآله‌وسلّم ـ نباشد؛ و در زنها به اسماى صالحات خصوصا سيده همه، «فاطمه» ـ سلام اللّه‌ عليها ـ .

و كنيه اختيار نمايد براى اولاد تا ديگران كنيه بد اختيار نكنند براى او.

و دور نيست استحباب تسميه حمل قبل از ولادت و حين ولادت حتى سقط وبعد از ولادت تا هفتم؛ بلكه [دور نيست] استحباب تسميه غير معلوم، به مشتركات، وحين ولادت در ذَكَر به «محمد» تا هفتم، پس از آن مى‌تواند تغيير بدهد يا باقى بدارد.

و مكروه است كنيه را «ابو القاسم» قرار دادن در صورتى كه اسم «محمد» باشد. و «حكم» و «حكيم» و «خالد» و «حارث» و «مالك» و «ضرار» از اسماى مكروهه هستند.

آداب روز هفتم ولادت

و آداب روز هفتم، چهار است: حلق، ختان و سوراخ كردن گوش و عقيقه.

 ☐  حلق

و حلق در روز هفتم مستحب است براى ذكر و انثى، و تقديم حلق بر عقيقه ايضا افضل است، و تصدّق مى‌نمايد به وزن موى سر به نقره يا طلا.