1
تمام روز به شب در كَون نزد زن افضل است.
و واجب، بيتوته متعارفه نزد زن بعد از قضاى حوايج معتاده در اوايل شب است. و ضروريات اتفاقيه، مثل مرض زن ديگر يا كسى كه اضافه به زوج دارد و احتياج به عيادت دارد، يا ساير مستحبات از زيارتها و غير آنها بدون لزوم مداقّه، ضرر به اداى واجب ندارد. و مستوعب شب جارى مجراى اعذار مستوعبه از سفرهاى ضرورى و نحو آنها است در حكم، و دور نيست در آنها سقوط قسمت به نحوى كه قضا نداشته باشد؛ پس ابتداى به قسمت مىكند بعد از مراجعت از سفر، نه آنكه حق صاحبِ نوبت بالخصوص ساقط مىشود؛ و احوط استرضاء است در بعض صور، مثل تعقّب وفاء به قسمتِ بعضى به سفر و مراجعت قبل از اكمال دور يا متصل به اكمال.
و اگر زوج از كسانى بود كه شبْ وقت شغل او و روزْ وقت استراحت او بود مثل نگهبان، دور نيست زمان قسمت در حق او روز باشد به عكس متعارف. و هم چنين اوقات نزول براى مسافرى كه با او زوجات او باشند.
و اگر [زمان شغل او] مختلف بود، ملاحظه وقت استراحت در نوبت هر كدام مىنمايد كه در اين وقت كلى دو قسم از شغل مشتركند.
4. و اگر با زوجات خود بود و بعضى از آنها امه بود، قسمت مىنمايد براى آزاد دو شب و براى كنيز يك شب، پس دور از 8 شب تكميل مىشود، براى يك حُرّه دو شب است، و براى يك امه يك شب از آن، و بقيه 5 شب مخصوص زوج مىشود بنابر اظهر.