☐ اعتبار حضور دو شاهد عادل

معتبر است در وقوع ظهار : «حضور دو شاهد عادل» كه صيغه ظهار را سماع نمايند . و واقع نمى‌شود ظهار در يمين به اينكه بگويد : «إن فعلت ذلك أو تركته، فانت علىّ كظهر اُمّي» ، چه متعلّق به زوج نمايد يا زوجه .

 ☐ صُوَر تعليق در ظهار و حكم هر كدام

و تعليق انشاى ظهار به اينكه بگويد : «إن انقضى الشهر أو دخل الجمعة فأنت علىّ كظهر اُمّي» مبطل ظهار است .

و در اعتبار عدم اضرار به ازيد از آنچه مترتّب بر نفس ظهار است، تأمّل است ، و محل احتياط به وقوع است .

اظهر، صحّت ظهارِ معلَّق بر شرط است به اينكه بگويد : «أنت علىّ كظهر اُمّي إن قربتك» يا «إن فعلت» ، كه واقع مى‌شود حين مقاربت يا [با] آن فعل ، نه حين انشاى صيغه، مثل صورت عدم تعليق . و كفاره در دوّمى حين انشاء، لازم است ، و در اول حين وقوع معلَّقٌ‌عليه لازم مى‌شود .

و در صحّت ظهار موقّت به مدتى ، تأمّل است ، و محل احتياط به وقوع است اگر چه مدت كمتر از مدت تربّص باشد .

اگر بگويد : «أنت طالق كظهر اُمّي» ، اقرب وقوع طلاق و ظهار در طلاق رجعى است با قصد هر دو، چنانچه ظاهر لفظ ها است . و اگر مقصود جدّى يكى از آنها بود، خصوص مقصود حاصل مى‌شود . و اگر قصد يكى به مجموع دو صيغه داشت، هيچ كدام حاصل نمى‌شود بنا بر عدم اكتفا به كنايات در طلاق و ظهار ، چه آنكه قصد يكى به مجموعِ دو صيغه نمايد، يا قصد هر كدام از دو به مجموع دو صيغه نمايد .

و هم چنين اگر بگويد : «أنت كظهر اُمّي طالق» ، در تصوير صور مذكوره و احكام آنها .