1
و فرمودهاند: ام رضاعيّه زوجه، و حليله ابن رضاعى، و منكوحه اب رضاعى، و جمع بين دو خواهر رضاعى، محرم مىشوند، يعنى در مواردى كه نسب با مصاهرت، تحريم مىآورد و نسب تنزيلى و رضاعى است و مصاهرت حقيقى، نه عكس، نه آنكه هر دو رضاعى باشد. و مستند، نقل اتفاق است بر حكم اوّل و عموم نبوىّ ـ عليه السلام ـ ، بنابر آنكه مستفادْ اين باشد كه رضاع، جاى نسب مىنشيند در همه احكام او، كه از آن جمله حكم مصاهرت باشد، و اين در حكم نكاح، احوط است.
اگر عنوانى از عناوين نسبيّه، به واسطه رضاعْ تنزيل شد، نشر حرمت مربوطه به نسب به تنهايى يا با مصاهرت مربوطه به آن نسب، مىنمايد، و گر نه نمىنمايد مگر در موارد خاصه كه ذكر مىشود. و گذشت كه عنوان نسبى عرفى حقيقى عبارت است از مادر و دختر و اصول و فروع آنها، و عمه و خاله نسبت به مرد، و مردها از آنها نسبت به زن، كه بايد يكى از آنها به سبب رضاع تنزيل شود تا حرمت به استقلال يا به انضمام به نحو متقدّم ثابت باشد.