تالیف: حضرت آیتالله بهجت 
سال چاپ: 1392 
موضوع: کتاب فقهی ـ تخصصی 
تعداد صفحات: 
کتاب
ها
/
جامع المسائل - جلد سوم
بازدید :
4
1
«صدقه» قسمى از هبه است كه در آن قسم، قصد قربت معتبر است؛ و از اين جهت صدقه، موجب برائت ناذر هبه است و موجب حنثِ ناذرِ تركِ هبه است.
و معتبر است در آن: «ايجاب و قبول» اگر چه هر دو فعلى باشد. و اظهر لزوم آن است (اگر چه فعلى باشد و بنا بر جواز عقد بيع فعلى بشود) در صورتى كه واجد قصد قربت باشد.
و اطلاق مىشود «صدقه» بر غير صدقه عقديّه (مثل هبه و وقف و ابراء) در صورتى كه واجد قصد قربت باشند؛ پس حكم آنها مرتّب است بر آنها مگر «رجوع» كه به واسطه قربت، منتفى است در جميع اقسام صدقه در موارد جواز رجوع، اگر نبود حيثيت صدقه.
و از اطلاق صدقه به معنى عام، اطلاق آن بر زكات و تكفير است.
معتبر است در صدقه و احكام خاصه آن، بعد از ايجاب و قبول، تحقق قبض با اذن مالك؛ پس با عدم اقباض يا آنكه قبض بدون اذن مالك باشد، موجب انتقال ملكى نمىشود.
