1
امر قسمتِ اجبار، راجع به حاكم شرع و امين او است. و در صورت عدم امكان وصول به او بدون تضرر، عدول مؤمنين متصدّى مىشوند، و شريكِ مطالِب قسمت، خودِ او، داخلِ در عدول مؤمنين مىشود در صورت امتناع شريك ديگر يا غيبت او تا حد اضرار.
ضررى كه اجبار نمىشود متضرّر به آن بر قسمت، نقص قيمت است به حدى كه اشدّ از ضرر بقاى شركت باشد بر مطالبه كننده قسمت.
ولى عام و خاص براى مجنون و سفيه و طفل، مثل اب و جدّ ابى، اجبار بر قسمت مىشود در موضعى كه مولّى عليهِ كامل، اجبار مىشود؛ و دور نيست اجرت قاسم از مال مولّى عليه مأخوذ شود در صورتى كه در قسمت اجبار و نحو آن از خود كامل مأخوذ مىشد.
و ولى هم مطالبه قسمت مىكند در صورت غبطه مولّى عليه، و اخذ اجرتِ قاسم از مال مولّى عليه در صورت مذكوره مىنمايد. و وكيل عامْ تابع اطلاق اذن مستفاد از وكالت خاصهاى كه مطلقا يا با غبطه يا حدى از مصلحت، مطالبه قسمت نمايد؛ بلكه فى الجمله خودش قسمت نمايد در صورتى كه موكِّل خودش قسمت مىنمود.