مستحب باشد. و غير از عمل محض، از مقدّمات ماليّه براى اداى شهادت، واجب نيست. و هم چنين مقدّمات نفس عمل كه مجرّد از صرف مال از جانب شاهد باشد، مثل ذى‌المقدّمه در مطلوبيّت و كيفيّت آن از وجوب و استحباب است، و در عدم اخذ اجرت بنا بر احوط.

مكاسب مكروهه

1 . بيع مصحف

اظهر جواز بيع مصاحف است با كراهت شديده در بيع، به اين عبارت يا به عبارت «كلام اللّه‌» يا مشتمل بر آن؛ بلكه احوط، اخراج خطوط شريفه، از بيع است و [ نيز احوط ] اراده ادخال در ملك مسلم به تبع ساير ابعاض، مثل ورق و پوست [  است ]، با آنكه مقصود اصيل، خطوط مباركه است. و هم چنين است در كراهت و احتياط، اخذ اجرت بر كتابت آيات شريفه، چه به صورت اجتماع و ترتيب معهود باشد، يا غير آن.

2 . تكسّب به آنچه منتهى به محرّم يا مكروه باشد غالبا

مكروه است از تكسّبات، آنچه منتهى به محرّم يا مكروه باشد به حسب غالب؛ پس مكروه است اتّخاذ آن براى صنعت قبل از انتهاء مذكور؛ مثل «صرف» كه غالباً صاحب آن سالم از ربا نمى‌شود؛ و بيع طعام كه صاحب آن، سالم از احتكار براى وقت غلاء نمى‌شود؛ و بيع غلام و كنيز كه معامله با انسان، معامله حيوانات و پست‌تر از آنها است؛ و ذبح و نحر را حرفه قرار دادن كه صاحب آن، سالم از قساوت قلب نمى‌شود.

3 . حياكت و نساجت

مكروه است عمل حياكت و نساجت را در نخ يا پشم، صنعت قرار دادن.

4 . اخذ اجرت بر حجامت

و مكروه است كسب حجّام، يعنى آنچه به عنوان اجرت بعد از معامله صحيحه