تالیف: حضرت آیتالله بهجت 
سال چاپ: 1392 
موضوع: کتاب فقهی ـ تخصصی 
تعداد صفحات: 
کتاب
ها
/
جامع المسائل - جلد دوم
بازدید :
10
1
كه حرمتى براى اين چهار ماه قائل و معتقد نيستند، مثل كثيرى از كفّار ، و دفاع كفّار، مربوط به اين تحريم نيست .
6 . واجب است مهاجرت از بلاد شرك و كفر بر كسى كه متمكّن از اظهار شعائر اسلام و مجموع مختصّات دينيّه مثل اذان و اقامه و نماز و روزه در آنجا نباشد و بايد انجام ندهد مگر در خفاء ، مگر آنكه تمكّن از خروج و نزول در محل امكان تعيّش بدون محذور نداشته باشد . و وجوب هجرت با تمكّن از بعض و عجز از بعض شعائر ، ساقط نمىشود .
«مرابطه» كه عبارت از اقامت در حدود بلاد اسلام است براى منع كفّار از هجوم و اعلام مسلمين به هجوم آنها تا بتوانند محافظهكارى نمايند ، مستحب است و گاهى واجب مىشود به نحو كفايت در صورت خوف ضرر فعلى بر اسلام و مسلمين ، و در آن قتال غير دفاعى نيست مگر با اذن امام يا نايب او .
و مرابطه مستحبّه، ما بين سه روز تا چهل روز است ؛ و استحباب آن در يك شبانه روز، خالى از وجه نيست . و آنچه به عوارض واجب شده باشد، محدود به خوف است نه وقت .
و كمك دادن به مرابطين به هر وسيله مشروعه ، مستحب است اگر چه اسب يا خادم باشد .
و اهميّت حدّ بلاد اسلام و اعظميّت خطر در ناحيه خاصّه ، سبب افضليّت رباط در آن محلّ است . و نقل اهل به محلّ رباط، رجحان ندارد، بلكه تعريض ايشان به خطر در بعض مراتب آن، حرام است .
اگر نذر كرد مرابطه، يا اعانت مرابطين را با مال ، واجب مىشود در زمان بسط يد
