فصل چهارم

در سعى كردن است

و در آن، سه مقصد است :

مقصد اوّل : در آداب سعى، ما بين صفا و مروه

و مستحبات قبل از سعى است

چون اراده سعى نمايد سنّت است كه بيايد به نزد حجر الأسود و آن را ببوسد و دست‌ها را يا بدن را بمالد يا اشاره كند به آن؛ پس بيايد به نزد چاه زمزم و خود يك دلو يا دو دلو آب بكشد از دلوى كه مقابل حجر الأسود است، و بر سر و پشت و شكم ريزد و بخورد و اين دعا را بخواند: أللهم اجعله علما نافعا، ورزقا واسعا، وشفاء من كل داء وسقم.» پس متوجّه صفا شود از درى كه محاذى حجر الأسود است و آن درى است كه حضرت رسول خدا ـ صلّى‌اللّه‌عليه‌وآله‌وسلّم‌ـ  از آن در بيرون مى‌رفت؛ و به آرام دل و تن برود بالاى كوه صفا تا نظر كند به خانه كعبه و رو به ركن عراقى كند و حمد و ثناى الهى به جا آورد و از نعمت‌هاى الهى به خاطر آورد؛ پس هفت نوبت «ألله أكبر» بگويد، و هفت نوبت «ألحمد للّه‌»؛ و هفت نوبت «لا إله الاّ اللّه‌»؛ پس سه مرتبه بگويد: «لا إله الاّ اللّه‌ وحده لا شريك له، له الملك وله الحمد، يحيي ويميت، ويميت و يحيي، وهو حىّ لايموت وهو على كلّ شيء قدير.» پس صلوات بر محمّد و آل محمّد بفرستد؛ ديگر سه نوبت بگويد: «ألله أكبر على ما هدانا، ألحمد للّه‌ على ما أولينا، والحمد للّه‌ الحىّ القيّوم، والحمد للّه‌ الحى الدائم.» پس سه نوبت بگويد: «أشهد أن لا إله الاّ اللّه‌، و أشهد أن