تالیف: حضرت آیتالله بهجت 
سال چاپ: 1392 
موضوع: کتاب فقهی ـ تخصصی 
تعداد صفحات: 
کتاب
ها
/
جامع المسائل - جلد دوم
بازدید :
21
1
آل إبراهيم، إنك حميد مجيد، و سلام على جميع النبييّن والمرسلين و الحمدللّه ربّ العالمين أللهم إني اُومن بوعدك، واُصدق رسلك، و أتبع كتابك»؛ پس به تأنّى روانه شو و گامها را كوتاه بگذار از ترس عذاب خدا؛ پس چون نزديك به حجر الأسود رسى، دستها را بردار و حمد و ثناى الهى را به جاى آور و صلوات بر محمّد و آل محمّد بفرست و بگو: «أللّهم تقبّل مني»؛ پس دست و رو و بدن را به حجر الأسود مىمالى و مىبوسى آن را و اگر نتوانى ببوسى، دست بمال و اگر نتوانى دست بمالى، اشاره كن و بگو: «أللّهم أمانتي أديتها، و ميثاقي تعاهدته، لتشهد لي بالموافاة أللهم تصديقا بكتابك و على سنة نبيك ـ صلواتك عليه وآله أشهد أن لا إله الاّ اللّه وحده لا شريك له، و أن محمّدا عبده و رسوله. آمنت بالله و كفرت بالجبت و الطاغوت واللاّت والعزّى وعبادة الشيطان و عبادة كل ندّ يُدعى من دون اللّه»؛ و اگر نتوانى همه را بخوانى، بعضى را بخوان و بگو: «أللهم إليك بسطت يدي، و في ما عندك عظمت رغبتي فاقبل سبحتي واغفرلي و ارحمني. أللهم إني أعوذ بك من الكفر والفقر و مواقف الخزى فى الدنيا والآخرة.»
و بعضى از آن احكام است:
بدان كه مكلّف به عمره تمتّع، پس از دخول مكّه، واجب است كه ابتدا كند به طواف خانه كعبه؛ و طواف از اركان عمره است. [ و ] كسى كه عمدا آن را ترك كند تا وقتى كه متمكّن از او نشود پيش از وقوف به عرفات، عمره او باطل است[1]، چه عالم به مسأله باشد چه جاهل؛ و ظاهرا حج او، حج افراد مىشود و وجوب قضاى حج بر او در سال آينده، قوى است، به خلاف كسى كه حج تمتّع او، به جهت عذر، بدل به افراد شود چنانچه خواهد آمد.
[1]. و وجوب ذبح يك شتر مطلقا حتى در حال علم و عمد، موافق احتياط است.
