لكن ظاهر بعضى اخبار معتبره، عدم كراهت رخت سبز است؛ و مكروه است كه بخوابد در رخت سياه و بر بالش سياه و در رخت چرك. و اگر در احرام چرك شده، بهتر آن است كه نشويد تا مُحِلّ شود. و مكروه است استعمال حنا[1] هر چند نه به قصد زينت باشد؛ و دخول حمّام؛ و ساييدن بدن؛ و لبّيك گفتن در جواب كسى كه او را آواز كند؛ و استعمال رياحين[2]. و بعضى الحاق فرموده‌اند شستنِ سر به سدر و خطمى، و شستنِ بدن به آب سرد، و مبالغه در مسواك كردن، و ساييدنِ رو، و مصارعه، يعنى كشتى گرفتن.

مقصد دوم : در مواقيتِ احرام است

بدان كه محلّ احرام بستن كه آن را «ميقات» مى‌نامند، مختلف مى‌شود به اختلاف طرقى كه مكلَّف از آنها عبور مى‌كند و به مكّه مى‌رود.

   ميقات از طرف مدينه منوره: مسجد شجره

پس كسى كه راه‌او ازمدينه منوَّره باشد، ميقات او «مسجد شجره» است وآن را «ذوالحليفه» مى‌گويند. و جايز است از براى او در وقت ضرورت[3]، تأخير احرام تا ميقات اهل شام.

[1]. جواز آن براى زينت، مورد تأمل است. و اظهر جواز استعمال آن است قبل از احرام، هر گاه اثر آن باقى بماند تا حال احرام.

[2]. خواهد آمد تقويت ايشان حرمت را وفاقا با آنچه منسوب به مشهور است در «حدائق»؛ لكن حرمت در غير طيبِ مسلّم الحرمه ـ مانند مسك و زعفران و عنبر و كافور و ورس ـ معلوم نيست، بلكه جواز آن شمّا و استعمالاً، خالى از وجه نيست، اگر چه احتياط در اجتناب عامّه بوى خوش است.

[3]. و جواز احرام از مسجد شجره در اين صورت با فعل مضطرٌّاليه و فداء، مورد تأمّل>