1
تلبّس به آن، محتمل است جواز رجوع، و خصوصيّات مأذونٌفيه رعايت مىشود، پس با مخالفت مىتواند تحليل نمايد.
18 . و اظهر در سائق در قران، كفايت هدى سياق است در ذبح و بعث، از هدى صدّ و احصار، اگر چه افضل و احوط تعدّد است. و اين احتياط ترك نشود در تعدّد سبب، مثل كفّاره و نذر با هدى سياق و هدى صدّ و احصار.
19 . و هدى تحلّل در مصدود و محصور، بدل ندارد بنا بر اظهر، به خلاف هدى تمتّع؛ پس با عدم تمكّن از آن و از ثمن آن، باقى است بر احرام مگر آن كه به مثل استدانه ميسوره انجام دهد و متحلّل شود.
20 . و ممنوع از منى بعد از وقوفين، حج او صحيح است و قضا ندارد و بر او است استنابه در رمى و ما بعد آن در همان سال؛ و اگر نتوانست، استنابه در آنها در سال آينده مىنمايد. و در تقدير استنابه در همان سال، متحلّل به حلق بعد از انجام دادن نايب، مىشود. و در صورت عدم امكان استنابه در همان سال، دور نيست تحلّل با هدى در همان سال و استنابه در آن افعال و ما بعد آنها در سال آينده.
21 . معتمر به عمره تمتّع، مصدود مىشود به منع از دخول مكّه يا از انجام افعال بعد از دخول، و متحلّل به هدى مىشود در صورت عدم امكان استنابه در همان سال، اگر چه بعد از طوافْ مصدود از سعى بشود.
و هم چنين اگر ممنوع شد در عمره مفرده از خصوص طواف نساء بعد از اتيان به ساير اعمال و تقصير، پس در صورت عدم امكان طواف نساء در همان سال اگر چه به استنابه با احرام، متحلّل مىشود به هدى و استنابه مىنمايد در آنچه مباشرت نمىتواند بنمايد در سال آينده، و فايده تحلّل به هدى، حليّت نساء است قبل از عمل نايب.