فصل دوّم: مبطلات روزه و قضا و كفاره

1 . مبطلات روزه

  خوردن و آشاميدن

س . مبطلات روزه، چند چيز است؟

ج . ده چيز: اول و دوم: «خوردن و آشاميدن» كه هر يك مبطل روزه[ اند  ]عمداً نه سهواً، و موجب قضا و كفّاره است مطلقا، چه معتاد باشد [ اكل آن ]، مثل «نان و آب»، و چه غير معتاد، مثل «خاك» و «فشرده درخت» و «سنگريزه»؛ چه خوردن و آشاميدن آنها متعارف [ باشد ] و چه غير متعارف؛ هر چند مأكول و مشروب متعارف باشد، مثل فرو بردن بقيّه غذا كه در بُنِ دندان مى‌ماند كه آن مبطل است نيز عمداً، و سهواً باطل نمى‌كند هر چند مقصّر باشد در خلال كردن؛ و احوط خلال كردن است[1] چنانچه احوط

[1] . با علم به دخول [ غذا ] در جوف بر تقدير ترك خلال، لازم است تخليل، يعنى اگر نكرد و داخل شد، روزه باطل است، و اگر اتفاقاً داخل نشد، اخلال به نيّت كرده؛ و با عدم علم به دخول، تخليل، احتياط مستحب است، و اگر اتفاقاً سهواً داخل شد، روزه باطل نيست.