نيّت در آن[1] تا به زوال در وقتى كه منافى به عمل نياورده و روزه او صحيح است، و به ظهر شدن، فوت مى‌شود وقت آن.

و اما در مندوب، پس جايز است نيّت نمودن تا پيش از غروب آفتاب اگر بعد از نيّت، چيزى از روزه مانده باشد.

س . در اوّل ماه رمضان، نيّت روزه گرفتنِ تمامِ ماه را نمايد، جايز است يا نه؟

ج . بلى جايز است و احتياط به تجديد نيّت در هر شب ترك نشود.

  مشتبه شدن آخر شعبان به اول ماه رمضان

س . هرگاه مشتبه شود يوم آخر شعبان به اوّل رمضان، تكليفش چيست؟

ج . قصد قربت روزه به نيّت آخر شعبان يا نيّت واجبى غير از رمضان نمايد؛ پس اگر در اثناى روز معلوم شد كه آن، رمضان است، محسوب از آن مى‌شود؛ و اگر پيش از زوال معلوم شد، تجديد نيّت از رمضان نمايد.[2]

[1] . در حال اختيار.

[2] . اگر چه بعد از زوال باشد على‌الاحوط.