لكن در بول و خرءِ حيوان حرام گوشت اگر پرنده باشد، اشكال است.[1]

و خفّاش ـ كه آن را در عرف عجم، «شب پره» و «شب كور» مى‌گويند ـ حرام گوشت است و اقوى طهارت بول و خرء او است؛[2] لكن پرستوك، حلال گوشت و فضله‌اش پاك است.

منى

سوّم: «منى» از هر حيوانى كه خون جهنده داشته باشد، نجس است، خواه حرام گوشت باشد يا نه. و منىِ هر حيوانى كه خون جهنده ندارد، پاك است.

ميته (مردار)

چهارم: ميته حيوانى كه صاحب خون جهنده[3] باشد و همچنين هر جزئى از آن كه زندگانى در آن قرار گيرد.

و آنچه از حيوانات زنده جدا مى‌شود و حيات در آن حلول نموده نجس است؛بلى

[1] . اقوى نجاست است.

[2] . احتياط در اجتناب از بول و خرءِ «خشّاف» ـ كه «خفاش» هم گفته شده است ـ ترك نشود.

[3] . اگر چه حيوان آبى، صاحب خون جهنده باشد على الاظهر. و فرقى بين غير آدمى و آدمى نيست على الاظهر الاحوط در نجاست، مگر آن كه بعد از تغسيلِ ميّتِ از آدمى باشد؛ و استثناى كسى كه وظيفه، تقديم غسل اوست بر موت، و معصوم ـ عليه‌السلام ـ و شهيد، خالى از وجه نيست.