كيفيّت تطهير محل تخلّى براى بناى مسجد

و جايز است جعل مسجديت، براى محل غايط و بول بعد از پوشانيدن آن محلّ با خاك پاك.

و اظهر اتحاد حكم اين نجاست، با نجاست ظاهر است در اين كه شرط جعل مسجديّت، ازاله نيست، بلكه ازاله، حكم آن است؛ و ازاله باطن به ترتيب مذكور، مؤدّىِ به استحاله عين نجاست و استهلاك متنجّس به آن است، اگر چه اولى، ازاله عين است به اخراج بدون عسر؛ و احوط سبق مطلق ازاله است، اگر چه به نحو موارات باشد در جعل مسجديّت.

  دفن ميّت در مسجد

دفن ميّت در مسجد جايز نيست در صورت ايذا و مزاحمت مصلّين يا تلويث باطن

مسجد؛ و در غير اين تقدير، اظهر ـ چنانكه مقتضاى اصل است ـ عدم حرمت است اگر چه احوط، ترك است.

  اخراج سنگ‌ريزه از مسجد

اخراج سنگريزه‌هاى مسجد در صورت دخول در مسجديّت و توابع آنها با بناى مسجد يا بعد از آن، حرام است؛ و در صورت اختصاصِ به آن، خلاف احتياط است، مگر آن كه مسجد از شخص و ماليّت آن، مستغنى باشد [ كه ] مثل ساير آلات، در مسجد ديگر صرف مى‌شود، و در غير اين دو صورت، مكروه است، و اگر اخراج شد، به همان مسجد، يا مسجد ديگرى، ادخال شود استحباباً، مگر آن كه به جاروب كردن خارج شود و از مستحب، اخراج مثل آن باشد.

  از مستحبّات و مكروهات بناى مساجد

و مكروه است زيادتى بر توسط در بالا بردن بناى مسجد، مگر آن كه مصالحى خالى از مفاسد، رفع كراهت نمايد.