<-> و «اذاى بطن» و تذكّر عدم طهارت و تماميّت نماز امام به جهت سفر.

و مقيّد نيست به استنابه مأموم؛ و فرقى در تقديم امام و مأموم و تقدّم نايب نيست. و همچنين مى‌توانند فرادى اتمام نمايند، يا ائتمام نمايند به غيرِ آن كه امام تعيين كرده، يا مختلف شوند در امامِ نايب، يا در بقاى بر ائتمام. و همچنين اگر اختياراً موجب بطلان در اثنا حاصل شد، استخلاف جايز است و ساير مذكورات.

  نقل نيّت ائتمام منفرد

و نقل مأموم نيّت ائتمام را از امامى به ديگرى اختياراً، خالى از اشكال نيست؛ و همچنين [ است ] در اشكال، نقل نيّت امام بعد از استخلاف، به ائتمام به نايب خود يا فرادى اختياراً؛ يا آن كه منفرد، قصد ائتمام در اثنا نمايد؛ و همچنين نقل نيّت ائتمام به امامت براى ديگران، مگر آن كه منفرد شود به انفراد جايز، پس از آن نيّت امامت در بقيّه براى ديگران نمايد.

امورى كه بر امام يا مأموم، مكروه يا مستحب است

ائتمام مسافر به حاضر و عكس

مكروه است ائتمام مسافر به مقيم و به عكس؛ و در صورت وقوع، هر كدام به وظيفه خودش عمل نمايد.

و اظهر اختصاص كراهت، به رباعيّه است كه فريضه هر كدام، مخالف است در كميّت با فريضه ديگرى؛ پس مانعى از اقتداى در صبح و مغرب و اقتداى مسافر به حاضر در قضاى ظهرين تماماً، و عكس در قضاى ظهرين قصراً، نيست؛ و از اين جهت، دور نيست كراهت با اختلاف دو فرض در دو مسافر يا دو حاضر، به سبب ادا <->