1
<-> و اظهر ترجيحِ به اورعيّت است، و [ نيز ] تقديم اين مرجّح ـ با آن كه منصوص نيست ـ بر آنچه فرمودهاند از «اصبحيّت».
و اظهر، در صورت تساوى در مرجّحات، تخيير است، چنانچه ذكر شد. و اگر رفع اختلاف به تخيير نشد، يا آن كه تساوى در احتمال مرجّحات باشد، نه در نفس مرجّحات، يعنى واقع، مجهول باشد، دور نيست ترجيح و تعيين با قرعه بشود.
و اظهر اين است كه «اورع» كسى است كه ملكه عدالتش اقوى باشد، و احتمال وقوع او در معصيت اگر چه از آن بزودى توبه كند، ابعد باشد از غير.
و مستحبّ است براى امام، اِسماع مأمومين تشهد و سلام و هر چه [ را كه ]جهرش جايز است؛ و مكروه است براى مأمومين، اسماع امام مذكورات را، و در صورت كثرت مأمومين، توسّطِ در قرائت از امام، مطلوب است.
اگر امام براى او در اثناى نماز، حادثهاى اتّفاق افتاد كه [ او را ] از اختيار خارج كرد، مثل «موت» و «اغما» و «جنون»، استنابه مىشود در بقيّه نماز، كسى كه اتمام نمايد نماز جماعت را، چه آن كه نايب، مأموم باشد يا اجنبىّ، اگر چه اجنبىّ ابتداى به نماز مىنمايد، و چه آن كه تقديم شود، يا خود، مقدّم شود با ساير شرايط امامت.
و همچنين [ است حكم ] در غير اين سنخ اعذار، مثل «حدث» و «مرض» و «رعاف» <->