<-> مثل حال قرائت امام؛ و بايد تأخّر فاحش از قيام امام نكند.

بقيه امور معتبره در جماعت

حكم تقدّم مأموم بر امام در مكان

و اشاره شد سابقاً به اين كه شرط است در صحّت جماعت، عدم تقدّم موقف مأموم بر موقف امام؛ پس اگر مقدّم شد عمداً، اقتدا باطل است؛ و اگر سهواً يا از روى غلط يا اضطرار، تقدّم پيدا كرد، مانعى ندارد بنا  بر اظهر با محفوظيّت اقتدا در عرف متشرّعه به قلّت تفاوت؛ و واجب است فوراً ترك تقدّم نمايد يا قصد انفراد. و صحّت نماز در هر حال، تابع عدم اخلال به وظيفه منفرد است، مگر با اخلال سهوى مغتفر.

  جواز مساوات مأموم و امام در موقف

اظهر جواز مساوات با امام، در موقف است، اگر چه احوط و افضل، تقدّم قليل امام است، و صدق تأخّر، موكول به عرف است؛ و دور نيست صدق، به عدم محاذات دوشها در حال قيام، و زانوها در حال جلوس، و محل سجود يا اصابع پاها يا عقبها در حال سجود، و هر كدام از پاها و عقبها و سرها در حال ركوع، و در هر حالى تأخّرِ در همان حال، لازم است بنا  بر اظهر، چنانچه گذشت در نظيرش.

  نماز استداره‌اى دور كعبه معظّمه

و با انحفاظ نسبت در صف مأمومين با امام با انحفاظ نسبت امام به كعبه اگر محفوظ باشد تا تمام دُوْر حتى اطراف «حجر اسماعيل»ـ عليه‌السلام ـ و عدم حايل بين هر مأموم و آن كه به او متّصل است، دور نيست تصحيح نماز جماعت به طور استداره در اطراف «كعبه» يا «مسجد الحرام». <->