<-> زايل شود، اقرب صحّت جماعت است.

  مرور بين جماعت

مرور حايل بين صفوف، مبطل جماعت نيست؛ و اگر توقّف كرد به حدّى كه مانع از مطلق مشاهده شد، اظهر بطلان جماعت است؛ و همچنين در صورتى كه مرور كننده صف متّصل باشد، پس مثل توقّفِ يكى است.

  تأخّر موقف مأموم از امام

احوط تأخّر مأموم است از امام در موقف، به عدم محاذات دوشها، چه متّحد باشد مأموم يا متعدّد؛ و اظهر عدم جواز تقدّم مأموم بر امام است؛ و افضل آن است كه در صورت اتّحادِ مأموم، در طرف راست امام باشد؛ و در صورت تعدّد، پشت سر او.

  حكم قرائت مأموم

مكروه است قرائت مأموم، خلف امامِ مَرْضىّ در دو ركعت اوّل اخفاتيّه؛ و مستحبّ است براى او اختيار تسبيح؛ و اظهر تخيير است بين قرائت و تسبيح در اخيرتينِ اخفاتيّه؛ و امّا دو ركعت اوّل جهريّه، پس وجوب و استحباب ندارد قرائت با سماع صوت يا همهمه قرائت امام، و آيا جواز دارد؟ محلّ خلاف است، احوط ترك قرائت است، و اظهر، جواز با كراهت شديده است، بلكه [ اظهر  ]حرمت و ابطال [ است ]، به نيّتِ وجوب آن؛ و حكايت شده از «دروس»، نسبت قولِ به كراهت، به مشهور.

و مستحبّ است با عدم سماعِ همهمه قرائت امام، براى مأموم، قرائت كردن.

و اقرب و احوط، اتّحاد حكم مأموم است در اخيرتين چهار ركعتى و ثالثه مغرب، با حكم منفرد.

و مستحبّ است در صورت سماع در جهريّه، انصات. و دعا و تسبيح آهسته، هر <->