<-> امور معتبره در جماعت

نبودن حايل و مانع از مشاهده

بايد حايلِ مانعِ از مشاهده، بين امام و مأموم نباشد، و حيلولتِ صفوف مأمومين، مانع از جماعت نيست بين مرد و زن. و فرقى در حايل، بين اقسام آن نيست؛ پس ديوار و بنا و پرده، مانع از جماعت است.

و اقرب عدم مانعيّت «شباك» و نحو آن كه مانع از رؤيت فى‌الجمله نيست، از جماعت است، و همچنين [ است ] ظلمت به طور يقين، و حاكىِ لون نه شَبَح، و شيشه بى‌رنگ، به خلاف شخص انسان يا حيوان و نحو آن.

  حايل بودن مأمومى كه نمازش باطل است

و مأمومى كه نمازش باطل است، حايل است در صورت علمِ [ شخص ] ممنوع، به بطلان نماز او؛ و در صورت عدم علم، اظهر عدم بطلان است.

  تجدّد يا رفع مانع در اثنا

و اگر متجدّد شد حايل در اثنا، صحيح است جماعت در سابق نه لاحق؛ و اگر متجدّد شد رفعش در اثنا، با صحّت جماعت در سابق به واسطه عمى يا عدم علم، اظهر صحّت است.

  وجود حايل بين بعض صفوف

و با حيلولتِ حايل بين بعضِ صفِ متّصل: پس اگر اتّصال آن بعض به يمين يا شمال، بدون حايل است، اظهر صحّت جماعت است؛ و همچنين صف اوّل اگر مستطيل باشد به حدّى كه مشاهده امام نمى‌نمايد، لكن مشاهده مشاهده كننده امام مى‌نمايد، <->