1
ج . به جهت كلام بىجا سهواً، يا به گمان به هم رساندنِ اين كه از نماز بيرون رفته است، و سلام بىجا سهواً؛ و تشهد فراموش شده؛ و سجده فراموش شده علىالاحوط؛ و براى قيام بىجا علىالاحوط، بلكه به جهت هر زيادة و نقيصه غير از اجزاى مستحبّه على الاحوط استحباباً؛[1] و در شك چهار و پنج بعد از اكمال سجدتين.
س . هرگاه در اثناى نماز، تكلّم بيجا، يا سلام بيجا، يا غير اينها، سهواً متعدّد اتّفاق افتاد، تعدّد سجده سهو لازم است يا نه؟
ج . بلى تعدّد در سجده سهو، لازم است.[2]
<-> عليك ايّها النّبى و رحمهاللّه و بركاته»؛ و در اوّل يعنى صلوات، مىتواند بگويد: «اللّهم صلّ على محمّد و آل محمّد» و مىتواند بگويد: «و صلىّ اللّه على محمّد و آل محمّد»، و احوط ترك زيادتى «واو» است در سلام، مثل ترك آن در صيغه اوّل از صلوات.
حكم فوريت و نيز ترك سجده سهو
و وجوب سجود سهو، به نحو فوريّت است بنا بر احوط، و تحصيل طهارت و ستر، منافى فوريّت نيست فىالجمله، و احوط تكرار است به جهت رعايت احتمالِ عدم شرطيّت.
و صحّت نماز، مشروط به فعل سجود سهو نيست.
و اگر بالكليّه عمداً و سهواً ترك شد تا آخر عمر، قضاى نماز از ميّت لازم نيست.
و اگر سهواً يا عمداً ترك شد، لازم است در حين تذكّر و انقياد به جا آورده شود و فوريّت رعايت مىشود در حين تذكّر يا انقياد، مثل رعايتش بعد از نماز به نحو مذكور، واللّه العالم.
[1] . بلكه ترك نشود.
[2] . بنا بر احوط.