<-> كرد قبل از انتقال از محلّ، مثل حال جلوس قبل از تشهد يا قيام، نماز باطل مى‌شود به واسطه محكوميّت به عدم اكمال شرعاً بر تقدير صحّت؛ و اگر بعد از دخول در غير مشكوك باشد، صحيح است به واسطه محكوميت به تحقّق مشكوك.

  اعتبار ظن در تمامى ركعاتِ همه نمازها

ظنّ در اخيرتين از رباعيّه در هر مرتبه باشد و به هر چيز از زياده يا نقصانِ ركعت، تعلّق بگيرد، ابتدايى باشد يا بعد از شك، با تروّى باشد يا بدون آن، به منزله علم است در تصحيح و ابطال و در عدم لزوم نماز احتياط و سجود سهو، و اظهر تعميم حكم به اعتبار ظنّ است در ركعات، به اوّلتين از رباعيّه، و به ثنائيّه و ثلاثيّه، و لازم در همه اين مذكورات، اعتبارِ اعمّ از يقين و آنچه به منزله يقين است.

  اعتبار ظن در افعال نماز مطلقا

و اظهر تعميم اعتبار ظنّ است در افعال، چه به وجود تعلّق بگيرد چه به عدم، به مصحِّح يا به مبطل، به ركن يا غير ركن، در محلّ شك يا نسيان يا خارج از محلّ آنها، پس تدارك مى‌كند با ظنّ به عدمِ فعلِ واجب با بقاى محلّ تدارك، و باطل مى‌شود نماز با خروج محلّ تدارك در ركن.

و تدارك لازم نيست مطلقا در صورت تعلّق به فعلِ هر فعلى كه باشد، اگر چه احتياط در اعاده است فى‌الجمله، چنانچه لازم نيست احتياط در امورى كه مبطل نيست فعل يقينى آنها.

  نماز احتياط و تخلّلِ منافى

جايز نيست ترك «نماز احتياط» و اعاده اصل نماز اگر چه با تحقّقِ قربت در معاده ـ مثل آن كه بعد از ابطال باشد ـ مُبرئ ذمّه است، و بايد بدون تأخير، مبادرت به نماز <->