<-> و همچنين در بطلان صورت شك در عدد ركعات با عدم محفوظيّت دو ركعت اوّل، بلكه اين فرع، از جزئيّات مسأله سابقه است.

بعد از اكمال دو ركعت با يقين، اگر شك در زيادتى نمايد، نماز صحيح است.

و صورتهاى شكِّ در زيادتى با تساوى دو احتمال، عبارت است از آنچه اشاره به آن مى‌شود، ان شاء اللّه‌ تعالى.

  شك بين دو و سه

از آنها شك بين دو ركعت و سه ركعت است، [ كه ] بنابر اكثر مى‌گذارد و با يك ركعت ديگر نماز را تمام مى‌نمايد، و بعد از سلام، نماز احتياط كه عبارت از يك ركعت ايستاده يا دو ركعت نشسته است، به جا مى‌آورد به نحو تخيير، اگر چه اختيارِ اوّل احوط است.

و اظهر اناطه احراز ركعتين و تحقّق اكمال سجدتين، به رفع رأس از سجده ثانيه است، و قبل از آن، شك، مبطل است و بعد از آن، معتبر است.

  شك بين سه و چهار

و از آن جمله شك بين سه و چهار ركعت است، در هر حال، كه نمى‌شود مگر بعد از احراز دو ركعت، [ كه ] بنا  بر چهار مى‌گذارد و بعد از اتمام نماز و سلام، يك ركعت ايستاده، يا دو ركعت نشسته نماز احتياط، به جا مى‌آورد به نحو تخيير.

و اگرشك بين سه و چهار، قبل از ركوع باشد و متذكّر نسيان يك سجده از ركعت سابقه شد، اظهر بطلان نماز است، به جهت عدم احراز ركعتين تأمّتين، به خلاف ما بعد از ركوع كه اظهر صحّت و بنا  بر چهار است، چنانچه گذشت.

  شك بين دو و چهار

اگر شك كرد در اين كه دو ركعت به جا آورده يا چهار ركعت، بنا  بر چهار گذاشته و<->