<-> و چهار واجب عبارت است از «الم تنزيل»، و «حم سجده»، و «النجم اذا هوى»، و «اقرء باسم ربّك ».

و سجده با اتمام چهار آيه، واجب است، و تأخيرش تا تمام جايز است. و امّا قرائت كلمه سجده تا آخر آيه يا خصوص كلمه سجده بدون اتمام آيه، مثل: «خرّوا سجّداً»، يا «واسجدوا للّه‌»، «فاسجدوا للّه‌»، يا «واسجُد» پس محلّ احتياط به فعل سجود است، و همچنين احتياط، در اعاده سجده واقعه بعد از كلمه سجده است اگر بعد از آن اتمام نمايد آيه را.

  موارد وجوب سجده قرائت

و واجب است سجودِ تلاوت بر قارى و مستمع، بدون فرق در قارى بين مكلّف و غير، و ساجد و عاصى و لاحِن و غيره، با صدق قرائت عرفاً، و در مشتركات، اعتبار به قصد قارى است، پس اثرى ندارد خواندن قرآن به غير قصد قرآنيّت، يا از غير مميّز، يا از نائم؛ و همچنين در صورت استماع بدون تمييز حروف و كلمات، بلكه مطلق همهمه؛ و همچنين [ بدون فرق بين اين كه ] قرائت به صورت حرام باشد، مثل «غنا» يا نه، استماع به صورت حرام باشد مثل تلذّذ به صوت اجنبيّه يا نه، قاصدِ استماعِ عزيمت باشد يا استماعِ غير عزيمت در صورت عدم علم مستمع در حين قرائت عزيمت.

  تعدد قرائت يا استماع و تعدّد سجود

و واجب است تعدّد سجود، به تعدّد قرائت يا استماع، در صورت تخلّل سجود؛ و امّا در صورت عدم تخلّل، پس احوط، تعدّد است، خصوصاً در صورت فوت فوريّت در اوّلى؛ و احوط قصد وظيفه فعليّه است در اوّلى، و احتياط در بقيّه؛ و همچنين احوط در استماع يا قرائت در حال وضع جبهه بدون قصد سجود يا با آن، رفعِ رأس براى <->