مغرب، اگر در وقت مختصّ نباشد؛ والاّ احوط، اعاده نماز است بعد از عدول و اتمام، اگر چه اقوى[1] كفايت عدول است.

و اگر بعد از فراغ باشد مجزى است او را هرگاه در وقت مختصّ به نماز ظهر يامغرب واقع نشده باشد و بعد از آن نماز ظهر يا مغرب را بكند، مگر آن كه جزئى از آن در وقت مشترك واقع شده باشد، چون عشا نسبت به مغرب اگر به اعتقاد دخول وقت عشا نماز خوانده باشد.

[1] . گذشت اشكال در آن و احوط اعاده نماز است بعد از عدول و اتمام.