اعاده نمايد و اگر نماز هم كرده، اعاده[1] كند.

7 .  مسلوس و مبطون

س . هرگاه كسى صاحب حدث مستمرّ باشد، چه بول و چه غايط و چه نوم و چه ريح، تكليفش چيست و مراد به حدثِ مستمرّ چيست؟

ج . مراد از حدثِ مستمرّ، قسمى است كه اگر بخواهد در اثناى نماز، چيزى را كه از آن صادر مى‌شود، تجديد طهارت كند، حرج شديد لازم آيد.

و هرگاه شخصِ «مسلوس» يا «مبطون»، از براى ايشان زمانى آرام باشد، كه در آن بتواند تحصيل طهارت نمايد و نماز را به جا آورد، انتظار آن زمان را[2] مى‌كشد.

و اگر نباشد زمانى بر ايشان كه در وسعت، طهارت و نماز را به جا آورند، ليكن متمكّن از اين باشند كه بدون عسر و حرج، نماز را با طهارت آورند، به اين معنى كه در هر جاى از نماز كه حدثى روى داد، طهارت را تجديد كنند و از همان جا كه باقى مانده نماز را تمام كنند، پس به همان نحو، وضو مى‌سازند و بنا مى‌گذارند از موضع رو دادن حدث؛[3] و احوط در اين حال، آن است اول، تمام كند و بعداز

[1] . بلكه احتياط در اعاده نماز بعد از وضو يا غسل، بعد از تطهير متنجّس در صورتى كه احتمال التفات در وقت وضو يا غسل نمى‌دهد، ترك نشود.

[2] . و مبادرت مى‌نمايد اگر در اوّلِ آن وقت مى‌تواند نمازى را كه مشتمل بر اقلّ واجبات و ترك مستحبّات است با طهارت به جا آورد، اگر چه فترت، احتمالى باشد نه قطعى، اگر چه معلوم يا محتمل، نماز باطهارت در اثناى باشد، يا آن كه استمرار حدث، أخفّ باشد على الاحوط در صورت عدم فوت چيزى از شروط حاصله.

[3] . با عدم استلزام فعل كثير يا مبطلى ديگر مانند استدبار، اگر چه در وضوى دوّم يا ->

سوم در يك نماز باشد؛ و اگر مستلزم شد، از محل استلزام، اكتفا به سابِق آن از طهارت مى‌نمايد؛ و واجب است تهيه اسباب تسهيل تجديد در اثنا، قبل از نماز. و با رعايت قيود مذكوره در تجديد و تسهيل، بناى احتياط به ضمّ اتمام با يك وضو، لازم نيست حتى در مسلوس على الاقوى.