1
ج . بعد از شستن ريش و سر، رنگ آن پاك است؛ و آنچه از اجزاى صغار آن باقى بماند، بعد از شستن، ظاهر آن پاك مىشود.
خون زير ناخن
س . هرگاه به ناخن كسى سنگى يا چيز ديگر برخورد و خون در زيرش بميرد بعد سوراخى به هم رساند، آيا آن خون پاك است يا نه؟
ج . اگر خون استحاله شده است، پاك است؛ و اگر صدق خون مىكند، نجس است و همچنين در غير ناخن.
س . زمين گِل، بعضى از آن نجس و بعضى پاك، شخص راه رفت در آن، و رطوبت بر كفش يا پاى او سرايت كرد، حكمش چيست؟
ج . پاك است مگر علم به نجاست آن رطوبت به هم رساند.[1]
س . از دو ظرف كه يكى شيره و يكى سركه بود شخص برداشت و مخلوط به هم كرد، پس فضله موشى در آن ديد و نمىداند كه از كدام بوده، چه كند.
ج . بايد از هر دو اجتناب كند اگر احتمال ثالثى نرود.
ضميمة
الأوّل : الماء المطلق وهو الذي لا يسلب عنه الماء طاهر مطهّر من الخبث والحدث بالشروط الآتية في محلّها وما كان منه دون الكرّ وما بحكمه ينجس بملاقاة النجاسة أو
[1] . يعنى شخصِ رطوبت سرايت شده بنا بر مختار از طهارت ملاقىِ بعض اطراف شبهه مقرونه به علم اجمالى.