ج . اعلم مقدّم است؛[1] و بر فرض تساوى در علم، اوثق، مقدّم است على الاحوط.[2]

س . اگر اعلم با غير اعلم موافق باشد در فتوى، آيا جايز است تقليد غير اعلم؟

ج . بلى در اين صورت جايز است، بلكه جايز است با عدم علم به مخالفت تفصيلا، يا اجمالاً به طريقه شبهه محصوره.[3]

[1] . گذشت رجحان اقوى الظنّين؛ و در صورتى كه اورعيّت و اوثقيّت، باعث زيادتى و اقوائيّت داعى در كمال فحص نباشد، دور نيست [ كه ] اقوى قول اعلم باشد.

[2] . بلكه على الاقوى اگر سبب شود كه ظنّ حاصل از قول او اقوى باشد به نحوى كه اشاره به آن، در حاشيه متقدّمه شد.

[3] . احوط، تقليد اعلم است با احتمال مخالفت با غير اعلم در صورت ميسوريّتِ وصول به فتاواى اعلم.