ميته شرعى مثل مذبوح كافر، بر ميته عرفى و شرعى مقدّم است ، و مذبوح كتابى بر مذبوح حربى مقدّم است ، و در موارد عدم ترجيح به حسب شرع، تخيير در رفع اضطرار ثابت مى‌شود .

اگر مضطر پيدا نكرد غير خمر را اظهر جواز شرب به قدر سد رمق تا زمان بقاى خوف بر نفس است ، و هم چنين سائر مسكرات از مشروب و از معجون در مأكول آنها .

 ☐ تداوى با خمر يا يكى از مسكرات

آيا جائز است تداوى با خمر يا يكى از مسكرات مطلقا ، يا نه مطلقا ، يا اينكه تفصيل است بين ثابت بودن انحصار و غير آن ؟ اظهر حرمت است با عدم علم يا اطمينان حاصل از قول اهل خبره به انحصار علاج به آن ، و در صورت علم يا ثبوت انحصار اظهر جواز است به قدر ضرورت در كمّ و كيف ؛ حتى ضميمه دواء مقدّم است بر مستقل ، و اللّه‌ العالم