فصل چهارم

محرّمات از جمادات

1. جامدات

 ☐ ميته

1. از آن جمله ميته است ، و مراد از آن غير محكوم به تذكيه است به جهت عدم قبول يا عدم فعليت آن .

از ميته‌اى كه عين آن پاك است در حال حيات ، حلال است انتفاع به امورى كه عبارت [ است ] از پشم و مو و كرك و پر ( در صورت قطع ، و اما قلع با غَسل موضع اتّصال پس در آن تأمّل است ) و شاخ و ناخن و دندان و تخم در صورتى كه پوست غليظ اعلى را داشته باشد ؛ و حكم انفحه و شير آن در كتاب طهارت مذكور است . و آنچه از اين مذكورات حلال است پاك است ؛ و آنچه پاك نيست از اجزاء ميته ، انتفاع مشروط به طهارت به آن جائز نيست .

 ☐ اشتباه ميته با غير ميته

و اگر مشتبه شد ميته به غير آن در شبهه محصوره ، واجب است احتياط به اجتناب از همه ؛ و در بيع آن به مستحل ميته يا ميته خاصه از كسى كه عالم به تميز آن نباشد با تسليم دو طرف شبهه مثلاً ، تأمّل است ، در صورتى كه منافع محلّله مقصوده از بيع نداشته باشد .