فصل اوّل

حيوان دريا[1]

بسم اللّه‌ الرحمن الرحيم

 ☐ آنچه از حيوان دريا حلال است

حلال نيست از حيوان دريا مگر ماهى كه داراى فلس ـ كه پوستِ مثل ورق بر بدن آن است  ـ باشد، اگر چه زائل شود و باقى نماند از آن پوست مگر كمى در بيخ گوش آن مثلاً مثل كَنْعَت .

و اگر اصلاً پوست مخصوص را نداشته «مثل جرّى» و «مارماهى» پس اقوى حرمت آن است .

و آنچه پوست مخصوص دارد ، جميع اصناف آن حلال است مانند آنچه مسمّى است در عربى به «ربيثا» و «أربيان» و «طمر» و «طبرانى» و «ابلامى» و هرچه مناط حليت ـ كه فلس داشتن است در اصل  ـ با آن باشد .

 ☐ حرمت حيوان دريايى غير ماهى

و از حيوان دريايى ، جز ماهى فلس دار حلال نيست اكل آن مانند «سلحفاة» و «ضفدع» و «سرطان» ، و سگ و خوك و اسب دريايى ؛ و احوط معامله غير مذكّى

[1]. 19 / محرم / 1400.