1
و ضمان ( در محل ثبوت آن ) متعلّق به قيمت روز تلف يا اتلاف است ، و مماثل آن يا قيمت، اشتراء براى اضحيه مىشود اگر چه بيش از يكى بشود ؛ و اگر نشد جز مادون آن ، خريده مىشود براى اضحيه ؛ و هم چنين اگر كافى نشد مگر براى نصف يك اضحيه و ممكن شد اشتراء آن با شراكت در يك اضحيه با ديگرى ؛ و اگر ممكن نشد شراكت ، تصدّق به قيمت مذكوره مىنمايد آنچه را كه متعلّق حق فقراء است .
و اگر عيبى بعد از نذر معين حادث شد لازم است همان را تضحيه نمايد ، مگر آنكه ثابت باشد عيب خاصّى مانعيت مطلقه داشته باشد .
اگر نذر اضحيه معينه كرد [ و شخص ] ديگرى تضحيه نمود آن را بدون اذن مالك : پس اگر قصد تضحيه از مالك آن كرد ( اگر چه معتقد بود به اشتباه كه خودش مالك است ) مجزى است از مالك و وفاى به نذر حاصل شده است ، و مالك متصدى تفريق آن مىشود ؛ و اگر ذابح تفريق كرد مجزى است در آن صورت كه ذبح مجزى است بنا بر اظهر ؛ و اگر قصد ديگرى داشته، مجزى از هيچكس نيست . و اگر در تفريق خلاف سنت نمود، ضامن قيمت آنچه در آن مخالفت شده است براى مالك يا اهل قسمت است ، يعنى قيمت وقت تفريق مخالف و اعطاى در غير مصرف .
استحباب اكل يا جواز آن ، به سبب وجوب تضحيه به سبب نذر ساقط نمىشود .
4. ذكاة ماهى اخراج آن است از آب با حيات آن ، و آنچه جارى مجراى اين باشد مثل اينكه از آب بيرون افتاد و هنوز زنده بود شخص آن را گرفت ، يا آنچه در محلى