تالیف: حضرت آیتالله بهجت 
سال چاپ: 1392 
موضوع: کتاب فقهی ـ تخصصی 
تعداد صفحات: 
کتاب
ها
/
جامع المسائل - جلد چهارم
بازدید :
12
1
1. اگر مسلمان و بتپرست، ارسال كلب كردند يا هر دو رمى كردند يا يكى ارسال و ديگرى رمى كرد در يك وقت ، حلال نمىشود به قتلِ مستند به محلِّل و محرِّم ؛ و اگر در دو وقت باشد زمان اصابت، پس اگر دومى محلِل بوده و اولى حيات مستقره را سلب نكرده بوده، حلال مىشود ، و گر نه مشكل است ؛ و هم چنين صورت شك در تقدّم و تأخّر ، و سلب حيات مستقره و بقاى آن ، و بايد محرز باشد استناد موت مسبوق به حيات مستقره به سبب محلِّل، تا خارج از اشكال باشد .
و از قبيل اجتماع سببين است اگر مسلمان دو كلب داشت يكى را فرستاد و ديگرى خودش رفت ، [ كه ] حلال نمىشود صيد آنها ، مگر آنكه در دو زمان بوده باشد و دومى محلِّل باشد و اوّلى سلب حيات مستقره نكرده باشد .
2. و تندى باد ، مانع از استناد به رمى نيست اگر در جهت موافقه رمى باشد ؛ و اگر در جهت مخالفه باشد و صرف كرد تير را به طرف مخالف اظهر، عدم حليت است ، اگر مورد اتفاق معتبر بر حليت نباشد ، به جهت عدم اختصاص استناد به عمل رامى .
و هم چنين اگر تيرى اصابت به زمين كرد به نحو تُند و از آنجا برخاست و خورد
