1
10. نذر معصيت ، هيچ قسم آن منعقد نمىشود ، و تبديل در مقام وفاى به بدل سائغ نمىشود . و اگر اصل فعل، طاعت است و قيد آن معصيت ، تقييد آن لغو است اگر قصد آن، متجدّد بعد از قصد فعل باشد و تماميت نذر و عدم قابليت آن براى اين تقييد .
و نذر طواف بر دست و پا از غير مُقعِد صحيح نيست بنا بر اظهر ، بلكه طواف در حال مشى سالم، مأمور به او است .
11. اگر عاجز شد از اتيان به منذور معين يا غير معين ، فريضه در ادا و قضاى ساقط است .
پس اگر نذر حج در سال معين نمود پس ممنوع و مصدود شد ، نذر ساقط است .
و هم چنين اگر عاجز شد از صوم منذور ـ يعنى متمكّن نشد از ايجاد در وقت معين ، و مأيوس [ بود ] از عمل به آن در غير معين ـ ساقط است نذر ، و مستحب است براى هر روزى مُدّى از طعام، تسليم فقير نمايد يا آنكه استيجار نمايد كسى را از جانب او روزه بگيرد با دو مدّ از طعام به رجاى محبوبيت ، كه واقعيت آن خالى از تأمّل نيست به جهت بُعد نيابت در غير حج از نماز و روزه از احيا اگر چه به نحو استحباب باشد . و اللّه العالم .
والحمد للّه و الصلاة على سيّد الأنبياء محمّد و آله سادة الأوصياء .
كتبه العبد محمّد تقى بن محمود ، يوم السبت، الثامن من ربيع الأوّل
من سنة 1400 ، في قم المشرّفة .