1
به هاشمى بلكه غنىّ هم تصدّق نمايد بنا بر صحّت تصدّق به هاشمى بالنسبه به خصوص صدقه و خصوص متصدِّق ، و هم چنين به غنى .
و اگر نذر تصدّق به مال كثير نمود، پس مجزى است 80 درهم ، مگر آنكه قصد كند خصوصيّتى را كه مستلزم اقل يا اكثر باشد مثل عرف زمان و مكان خود را در «كثير» . و اظهر عدم فرق بين نذر و امثال آن از وصايا و اقارير است ، مگر آنكه در بعض آنها خصوصيّت مقصوده مذكوره ظاهر باشد و در بعضى نباشد . و در تعيين مميّز از حيث درهم و دينار يا سائر عروض ، قرينه متّبع است ؛ و با فقد آن ، اكتفاى به أقلّ كه درهم است ( به قياس به دينار ، و در غير آنها ملاحظه اقلّ به حسب قيمت در دو احتمال ) مىشود اگر كثرت عرفيّه دارد .
اگر نذر كرد تصدّق به مال جليل يا خطير يا عظيم ، پس تفسير او تعيين مىنمايد مقصود او را در حال نذر ؛ و با عدم تعيّن در قصد ، صدق عرفى متّبع است . و هم چنين اگر تفسير او ممكن نشد به واسطه موت ولىّ ، رعايت صدق عرفى را مىنمايد . و اگر ادعا كرد قصد معيّنى را ، اقرار او مسموع است در حق خودش و هركه در حكم او است .
اگر نذر كرد تصدّق در مكان معيّن را ، لازم است عدم تعدّى ؛ پس اگر مخالفت كرد حتى به تصدّق به اهل آن مكان در غير آن مكان ، بايد اعاده نمايد در صورت اطلاق نذر از حيث زمان ؛ و اگر معيّن يا موقّت باشد و فوت شد با تمكّن از امتثال ، ضامن است براى اهلش ، و كفاره ثابت مىشود .
اگر مكان معيّن ـ كه نذر تصدّق در آنجا كرده است ـ فاسد شد و قابل اين عمل در