1
و اگر بگويد «هذه الدار من بابها» و تبديل باب به باب ديگر شد، حنث مىشود به دومى ؛ و اگر متعدّد بود يا آنكه متعدّد شد ، به همه حنث مىشود .
5 . حلف بر ترك فعلى، اقتضاى تأبيد و نفى تمام اصناف و افراد طبيعت را مىنمايد ، به خلاف حلف بر ايجاد فعل .
و اگر نيّت بعض اصناف طبيعت را نمايد ، در واقع نيّت مؤثّر است نه عبارت .
اگر با نسيان يا جهل موضوع، مخالفت يمين كرد، حنث و كفاره ثابت نمىشود .
اگر گفت «بر زيد در خانه داخل نمىشوم» حنث مىنمايد به دخول مسجد مسقّف و محوّط و كعبه و امثال آنها بنا بر اظهر .
اگر گفت : كلام يا سلام به زيد نمىكنم ، پس تكلّم يا تسليم نمود با جماعتى كه در آنها زيد است، با قرينه تخصيص به غير زيد يا مجرد تخصيص قلبى ظاهرا يا واقعا ، حنث نكرده ؛ به خلاف ترك دخول بر زيد پس داخل شد بر جماعتى كه در آنها زيد است كه هيچ گونه تخصيصپذير نيست با علم و التفات ؛ و اگر در سلام قصد همه كرد معلوم است كه حنث، حاصل است .
6. اسم «بيت» اگر در حلف واقع شد واقع مىشود بر جايى كه معرضيّت براى سكنى در همه فصل، دارد پس مثل كعبه و مساجدى كه سقف و حائط دارند و بعض بيوت حمّام بلكه غُرَف هم به احتمال سابق ، واقع مىشود مگر با قرينه بر خلاف يا نيّت خلاف چنانچه گذشت .