تالیف: حضرت آیتالله بهجت 
سال چاپ: 1392 
موضوع: کتاب فقهی ـ تخصصی 
تعداد صفحات: 
کتاب
ها
/
جامع المسائل - جلد چهارم
بازدید :
1
1
قبول اقرار به نسب و ثبوت آن به اقرار ، اتّفاقى و مدلول عمومات و خصوصات است ، و در آن مسائلى است :
1. اثبات نمىكند اقرار ، نسب ولد صغير را مگر آنكه بنوّت ممكن باشد و مجهول باشد و منازعى نداشته باشد .
پس اگر امكان ولادت نباشد و اقرار [ كرد ] به بنوّت ولدى كه عادى نيست ولادت با اين سنّ از مُقِرّ بعد از بلوغ او ، قبول نمىشود اقرار در آثار ثابته براى مقر . و هم چنين اگر اقرار كرد به ولادت مساوى در سنّ با مقر ، قبول نمىشود . و هم چنين اقرار [ به ]ولادت كسى كه بين مُقِرّ و والده ولدِ اقرارى ، مسافتى باشد كه طى اين مسافت براى وصول به مادر طفل با ملاحظه سنّ طفل و مُقِرّ مناسبت ندارد مگر به خلاف عادت به نحوى كه شبيه به اعجاز باشد .
و هم چنين اگر معلوم باشد انتساب ولد به غير مقر ، قبول نمىشود اقرار با علم مذكور يا لحوق شرعى به سبب فراش يا غير آن .
و اگر مدّعى ولادت ، با مُقِرّ نزاع نمايد در ولادت ولدى از او ، محتاج است قبول اقرار به بينه يا قرعه كه رفع نزاع نمايد بين دو اقرار متضاد .
