فصل چهارم

تعقيب اقرار به اقرار

 ☐ اقرار به خانه‌اى براى شخصى سپس بريا شخص ديگرى

1. اگر در يد او خانه [ اى ] بود كه محكوم به ملكيّت صاحب يد بود، پس در مقام اقرار بگويد : «هذه لفلان بل لفلان» ، يا چيزى مرادف آن در سائر لغات باشد، يا رجوع به اين نمايد ، اظهر اين است كه در كلام متّصل ، محكوم به رجوع مى‌شود و عين را دومى مالك مى‌شود ؛ و براى اولى با صلاحيّت و اولويت اتمام دال در دومى ، چيزى نيست ؛ لكن مشهور ، قضاوت به عين براى اولى به اقرار اول و غرامت تمام قيمت است براى دومى ، براى حيلولت بين دومى و عين ، به اقرار اول است .

و احوط صلح است ، اگر چه اظهر آن است كه مذكور شد . و هم چنين براى سومى اگر در كلام ، سوّم باشد ؛ و لازمِ مشهور، غرامت تمام قيمت براى هر كدام از دوم و سوم است به جهت اقتضاى اقرار بنا بر مشهور و حيلولت بين عين وله در دو نفر اخير كه مقتضى تمام قيمت است براى هر كدام از ثانى و ثالث ، و به جهت اختصاص عين به سومى [ بنا ] بر استظهار مقدّم .

 ☐ تعقيب به اقرار براى دو نفر

اگر در فرض متقدّم بگويد : «بل لعمرو و خالد» ، تمام قيمت تنصيف مى‌شود بين