مقدم است. و اما اختلاف بعد از دخول، پس اگر اختلاف در اصل استحقاق زوجه مهر را است، ممكن است تقديم قول زوجه كه موافق با ظاهر است با يمين او، و اين وجه اقرب است اگر چه منسوب به مشهور خلاف آن است.

☐  اختلاف در وصول مهر

و اگر اختلاف در وصول مهر است بعد از استحقاق، پس در خصوص معجّل، اظهر تقديم قول زوج است با يمين او به حسب موافقت با ظاهر. و در قسم غير معجل، و در آن صورتى كه هيچ تأجيلى نبوده، پس اگر عادت امثال زوجين در بلد ايشان بر تقديم مهر بر دخول باشد، ايضا قول زوج مقدم است با يمين او، و گر نه قول زوجه مقدم است با يمين او به حسب موافقت با اصل. و دور نيست به حسب مجرّد اين اختلاف و حكم، ثابت بشود مهر المثل، مگر آنكه اقرار نمايد به اينكه مستحَق او كمتر است.

☐  اختلاف در مقدار، وصف و تأجيل

اگر اختلاف كردند زوجين در مقدار مهر يا در وصف آن با صحّت مختلف فيه، مثل اختلاف در تسميه زايد (يا) ناقص، قول زوج با يمين او مقدم است. و در صورت اختلاف در تأجيل كه به حكم نقص مهر است، و حلول كه به حكم زياده است، تأمل است، و تقديم قول زوج با يمين او، در عدم رجوع به حلولى كه در حكم زيادتى است، خالى از وجه نيست.

☐  اختلاف در دو وصف مباين

اگر اختلاف در دو وصف مباين بود و قيمت مختلف بود، تحالف و انفساخ تسميه و صحّت عقد و رجوع به مهر المثل، بى‌وجه نيست، مگر آنكه به اقرار زوجه كمتر از مهر المثل باشد، يا آنكه مهر المثل كمتر از مقدارى باشد كه زوج مدّعى آن است. و اگر