☐ شرط استيلاد
- اگر شرط كرد احد زوجين بر ديگرى، استيلاد را در متن عقد، با رجوع به شرط صفت مجهوله، پس ثبوت خيار به تخلف معلوم آن، خالى از وجه نيست.
☐ غرور به حرّيت
- اگر مكاتبه، مغرور كرد شوهر را به آزاد بودن خود، پس اگر اختيار امساك كرد، مهر براى خود زوجه است؛ و اگر اختيار فسخ كرد قبل از دخول، استحقاق مهر ندارد، و اگر دفع كرده بود، استرجاع مىنمايد. و اگر غرور مستند به غير او، از وكيل يا غير بود، رجوع به او مىنمايد بعد از دفع و عدم امكان استرجاع از زوجه به تلف و نحو آن. و بعد از دخول و دفع، رجوع مىنمايد به مغرور كننده او، از زوجه يا وكيل او.
و در فرض مذكور اگر ولدى متولد شد، حرّ است با حريت والد. و در صورت عدم اذن مولاى مكاتبه، غرامت قيمت ولد روز تولدش با حيات، بر والد است.
☐ ديه حمل در فرض مسأله
و اگر اجنبى با زدن، سبب القا و سقط اين جنين شد، ديه حرّ بر او است براى پدر، نه مادرى كه مكاتبه است. و اگر پدر ضارب بود، ارث ديه براى اقرب به ولد، از ساير ورثه غير پدر كه قاتل است، مىباشد؛ و اگر وارث و قريب نباشد، مال امام7 است.
☐ مراجعه مغرور به غارّ
- مغرور بعد از غرامت، مراجعه به غارّ مىنمايد؛ و در جواز مطالبه قبل از آن، و هم چنين مطالبه ضامن از مضمون عنه قبل از اداى مضمون، تأمل است.
☐ ضابطه موجب خيار فسخ در صورت تخلّف شرط صفت يا فعل
- با شرط صفتى، چه كمال باشد چه نقص اگر عقلايى باشد، اگر چه مثل انتساب