☐ اقلّ آنچه با آن عنن منتفى مىشود
و حكم عنن با غيبوبت حشفه، بلكه مطلق التقاى ختانين به محاذات تمام حشفه با اطراف فرج، ساقط مىشود، و ثابت مىشود تمام احكام وطى، در مقابل ايقاب كه فى الجمله حكم دارد و ادخال تمام كه اثرى ندارد. و در مقطوع الحشفه، اعتبار قدر حشفه نه اكتفاى به مطلق ادخال يا لزوم ادخال تمام، خالى از رجحان نيست.
و بعد از فسخ با عدم دخول، استحقاق نصف [مهر] را دارد.
☐ نحوه اثبات عيوب غير از عنن
- غير عنن از عيوب متقدمه، ثابت مىشود با اقرار، و يمين مردوده، و نكول به احتمالى در آن، و شهادت دو عادل. و عيوب باطنه زنها، ثابت مىشوند با شهادت چهار زن با عدالت.
☐ ثبوت خيار براى زوجين
- و اگر هر كدام از زوجين، عيبى مجوّز فسخ داشت، براى هر دو خيار است؛ و در عيبهاى مشترك در اثر، مثل رتق و خصاء، تامل است؛ زيرا با فسخ رفع ضرر نمىشود.
☐ علم به عيب بعد از طلاقِ قبل از دخول
- اگر قبل از دخول، طلاق داد، بعد عالم به عيب شد، آنچه با طلاق ثابت شده ساقط نمىشود، وفسخ هم محلى ندارد؛ وهم چنين است طلاق بعدازدخول وقبل از [علم به ]عيب .
و در رجعى در عده، فسخ مورد تأمل است، و عدم ثبوت آن براى تعجيل بينونت و لوازم آن خالى از وجه نيست؛ و اگر بعد از علم رجوع كرد، فسخ منتفى است؛ و اگر بعد از رجوع، عالم به عيب شد، فسخ ثابت است.