☐  اناطه جواز نفى ولد به علم به مخالفت قاعده فراش

و در زوجه ، نفى ولد جائز نيست مگر با علم به مخالفت قاعده فراش با واقع و به عدم وطى قابل براى تولّد از آن ، حتى اگر ظن به عدم وطى مذكور و به وطى غير دارد ، نفى جائز نيست و با نفى منتفى نمى‌شود بلكه با لعان مدخولٌ‌بها . پس انتفاى فراشيّت امه موطوئه در صورت ظن به خلاف ، ثمره‌اش ظاهر است . بلكه با عدم علم به وطى خاصّ موجب لحوق در اَمه نيست مگر از طريق اقرار مالك براى غير او ، و نفى راجع به آن جائز و موجب انتفا است ، به خلاف زوجه كه نفى در آن به حسب تكليف و وضع ، مخالف اَمه است و با علم به دخول منتهى به لعان مى‌شود .

 ☐  الحاق متمتّع بها به امه

و حكم در متمتعٌ‌بها، حكم اَمه است بنا بر توافق آن دو در خصوصيّات معتبره در لحوق . و اگر نفى در غير مورد و به نحو حرام بود، منتفى مى‌شود در ظاهر نزد غير عالم به تحقّق شروط لحوق .