باشد، نه آنكه فسخ باشد.

اگر ابتدائا گفت: «انت طالق بكذا عوضا» يا «و عليك ألف»، طلاق رجعى مى‌شود. و خلع بودن، موقوف است به تقدم بذل او براى خلع و تعقّب به خلع، مثل اينكه بگويد: «بذلت لكَ كذا على أن تخلعنى» پس بگويد: «خلعتك على ذلك» يا «انت طالق بذلك»، يا تقدم خلع با تعقّب به قبول زن، يا تقدم دال بر طلاق به عوض بر قبول زن.

و احوط تلفظ به بذل فداء است در حال اختيار، و عدم اكتفاى به دفع به قصد فداء، و ذكر فداء است لفظا در خُلع، و عدم اكتفاى به مجرّد قصد است.

اگر بگويد مرا طلاق بده با هزار تومان مثلاً، اگر جواب بدهد فورا، خلع محقّق مى‌شود؛ و اگر منفصل باشد به مدتى، خلع نمى‌شود و استحقاق عوض ندارد، بلكه اگر قبول لاحق نشد رجعى يا بائن غير خلع مى‌شود.