1
فساق باشد و حمايت كننده نداشته باشد، [و] خائف بر عرض خودش باشد، يا متأذّى از همسايهها يا همخانهها باشد كه مطالبه استبدال مىنمايد و اگر مفيد نشد، خارج نمىشود [ظ: مىشود ]به جايى كه دفع ضرورت شود.
مسأله 2. و بائنه به طلاق، اختيار سكنى با خود او است؛ [و] اگر حامل باشد نفقه او بر زوج است.
نفقه مطلّقه به طلاق رجعى، لازم است در زمان عده و پوشش و سكناى او چنانچه گذشت، روز به روز واجب است، چه مسلمان باشد چه ذميه.
و امه هم در زمان عده رجعيه نفقه دارد در صورتى كه در شب و روز، مالك او را در اختيار زوج بگذارد؛ و اگر نفرستاد يا در شب يا در روز فرستاد، در عدم استحقاق به واسطه عدم تمكين، يا عدم تمكين تام، يا تبعيض، يا استحقاق تمام با ارسال در شب، احتمالات است، و گذشت كلام در تعيين آنها.
و بائن، نفقه و سكنى ندارد مگر حامل تا زمان وضع حمل، براى حمل يا حامل چنانچه گذشت؛ و عدم خروج از منزل درباره او نيست.
و وطى به شبهه هم عده دارد؛ و آيا اگر حامل بشود، نفقه دارد يا نه، يا مبنى است بر اينكه نفقه براى حمل باشد يا حامل ؟ تأمل است و در محلش گذشت.