حيات است، لكن يمين وارث به اعم از نفى علم است؛ و لعان منتفى است با وارث.

و اگر متعدد است، پس با تصديق همه، يا تكذيب همه و حلف همه، يا نكول همه و حلف زن، مطلب واضح است؛ و اگر مختلف شدند، در حق مصدق ثابت است حتى نسب، مگر با تعدد و عدالت كه در حق همه ثابت مى‌شود، واللّه‌ العالم.

4. در عده وفات

حرّه منكوحه به عقد صحيح اگر حامل نباشد، عده او از وفات زوج «چهار ماه و ده روز» است، صغيره باشد يا كبيره، مدخول بها يا غير، زوج هم بالغ باشد يا نه، حر باشد يا عبد؛ و منقضى مى‌شود به غروب آفتاب از روز دهم. و در ماه ملفق گذشت در نظاير آن احوط تلفيق به سى روز است. و ده روز مقدم بر چهار ماه كافى است. و بعض ده روز ملفق مى‌شود به باقى از ماه پنجم بنابر اظهر. و در متصل به اوّل هلال، چهار هلالى و ده روز بعد از آن كافى است.

محبوس و نحو آن اگر ممكن نيست استعلام براى او، عده را 130 روز قرار مى‌دهد.

و اگر حامل بود از ميّت، عده، ابعد الاجلين از چهار ماه و ده روز و وضع حمل است، صبرِ تا متأخّر مى‌نمايد.

 ☐ وجوب ترك زينت «حداد»

واجب است بر زنى كه شوهر او وفات كرده است (اگر حره باشد، چه دائميه باشد يا منقطعه) «حداد»؛ يعنى ترك زينت در بدن و ثوب، مادام [كه] در عده است. و حِداد واجب است در عده، نه شرط آن بنابر اظهر؛ پس با ترك آن اگر چه عمدى باشد، عده منقضى مى‌شود. و حداد بر مطلقه رجعيه يا بائن نيست و مخصوص به وفات زوج است؛ و بر امه مزوّجه نيست و مخصوص به حره است، چنانكه ذكر شد.